«Γιαννακη που κανουμε δωματιο;» 

Ας γυρίσουμε το χρόνο λίγες μέρες πίσω. Το Πανελλήνιο Πρωτάθλημα σε μικρή πίστα έχει ολοκληρωθεί και μαζί του και η σεζόν στον κλειστό στίβο για όσους αθλητές και αθλήτριες έχασαν το τρένο για τη Γλασκόβη ή δεν έτρεφαν καμία ελπίδα να κλείσουν εισιτήριο βάσει Ranking.

Λογικό και επόμενο, από το βράδι του Σαββάτου 17 Φεβρουαρίου ή της επόμενης μέρας (ανάλογα με το αγώνισμα) να ξεκίνησε για τη συντριπτική πλειοψηφία μια περίοδος αποφόρτισης. Όπως για τον Γιάννη Νυφαντόπουλο, που με 6.68 στο ξεκίνημα της χρονιάς, βελτίωσε την ατομική επίδοσή του, αλλά φαινόταν να μένει εκτός εθνικής ομάδας για το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα. «Ώσπου χτύπησε το τηλέφωνό μου. Ήταν Τετάρτη 21 Φεβρουαρίου, απόγευμα. Μόλις είχα τελειώσει την προπόνηση. Είχα ξεκινήσει σιγά-σιγά την προετοιμασία μου για τον ανοιχτό. Μια εβδομάδα πιο ήρεμη, πιο χαλαρή. Στην άλλη άκρη της γραμμής ήταν ο Κώστας Δουβαλίδης, με τον οποίο μοιραζόμαστε τα τελευταία χρόνια – από τότε δηλαδή που σταμάτησε ο Λυκούργος Τσάκωνας – το ίδιο δωμάτιο στις αποστολές.

-“Γιαννάκη πού θα… κάνουμε δωμάτιο;” με ρώτησε.

-Προσπαθούσα να καταλάβω τι εννοούσε. “Ο ανοιχτός είναι ακόμα μακριά”, σκέφτηκα.

-“Πας καλά Κωστάκη;” του απάντησα.

-Και τότε μου λέει το αναπάντεχο: “Είμαστε μέσα στις λίστες για το Παγκόσμιο!».

Μούδιασα, δεν μπόρεσα να το διαχειριστώ εύκολα».

Για τον Γιάννη Νυφαντόπουλο, που τον περασμένο Νοέμβρη έκλεισε τα 33, αυτή θα είναι η πρώτη συμμετοχή σε Παγκόσμιο Πρωτάθλημα ανοιχτού ή κλειστού στίβου. Ένα από τα τρία… πρωτάκια της ομάδας, μαζί με την Τατιάνα Γκούσιν και την Πολυνίκη Εμμανουηλίδου.

«Δεν την είχα βάλει στο μυαλό μου τη Γλασκόβη. Σκεφτόμουν τον ανοιχτό. Αν και έλεγα στον εαυτό μου στην αρχή της χρονιάς ότι υπάρχει μια πιθανότητα να είμαι εκεί, δεν ήταν αυτοσκοπός αυτή η πρόκριση και δεν σκόπευα να επικεντρωθώ ιδιαίτερα στον κλειστό».

Τη λίστα εκκίνησης των 60 μ. στη Γλασκόβη κοσμούν τεράστια ονόματα στα σπριντ. Όπως ο πρωταθλητής κόσμου σε 100 μ. και 200 μ., Νόα Λάιλς, ο παγκόσμιος ρέκορντμαν των 60 μ. Κρις Κόουλμαν και ακόμα οι Ακίμ Μπλέικ, Ρόνι Μπέικερ, Φέρντιναντ Ομανιάλα, αλλά και ο Καναδός Αντρέ ντε Γκρας.

«Μετέχει η ελίτ του κόσμου στο αγώνισμα», λέει ο Γιάννης Νυφαντόπουλος και συνεχίζει: «Μόλις συνειδητοποίησα ότι θα είμαι κι εγώ εκεί, σκέφτηκα κατ’ ευθείαν τον εαυτό μου να τρέχει δίπλα στον Λάιλς, τον Κόουλμαν.

Θέλω να αρπάξω την ευκαιρία από τα μαλλιά. Όχι μόνο αγωνιστικά. Όλη αυτή η συναναστροφή, η εμπειρία, θα μου χρησιμέψει. Είμαι άνθρωπος του χώρου, γυμναστής. Είναι ευκαιρία να δω αυτούς τους μεγάλους πρωταθλητές. Πώς κινούνται, το ζέσταμά τους, τον αγώνα τους, τα πάντα. Θα τα φιλτράρω και θα τα εκμεταλλευτώ. Θέλω να απορροφήσω τη διαδικασία συμμετοχής σε ένα Παγκόσμιο Πρωτάθλημα».

ΝΙΚΟΛΟΠΟΥΛΟΣ / EUROKINISSI)

Αλήθεια, τι κρατά τον Γιάννη Νυφαντόπουλο τόσα χρόνια στους στίβους;

«Στα 33 μου πια, ευκαιρίες σαν αυτή της Γλασκόβης με τρέφουν. Τώρα με αυτή τη συγκυρία νιώθω σαν να μπαίνω ξανά για πρώτη φορά στην εθνική ομάδα, σαν να είμαι 15 χρονών. Πάντοτε, ακόμα και τώρα, προσπαθώ να βελτιώνομαι και ευτυχώς αυτό συμβαίνει. Η δουλειά που κάνουμε ανταμείβεται».

Πέρα από την αποκόμιση εμπειριών, ωστόσο, κάθε αθλητής ή αθλήτρια που μετέχει σε ένα Παγκόσμιο Πρωτάθλημα πρέπει να έχει κι έναν στόχο:

«Δεν ξέρω τι χρόνος μπορεί να βγει, γιατί δεν ήταν στόχος μου εξαρχής αυτή η συμμετοχή. Με την ψυχολογία μου στα ύψη, με αυτό που πέρασα, είμαι ικανός να βγάλω ρεκόρ. Προφανώς θα δώσω τον καλύτερό μου εαυτό απέναντι στα θηρία. Θέλω να τρέξω κι εγώ γρήγορα».

Όσο για την πρόταση του… αγγελιοφόρου της χαρμόσυνης είδησης, Κώστα Δουβαλίδη, να συγκατοικήσουν στη Γλασκόβη, ο Γιάννης Νυφαντόπουλος δεν μπαίνει σε δεύτερη σκέψη:

«Με τον Κώστα τα έχουμε βρει. Έχουμε ταιριάξει και πλέον είναι νόμος απαράβατος να μένουμε μαζί».

Credits: ΣΕΓΑΣ