«Νιώθουμε Παιδιά ενός κατώτερου Θεού»

Ξεκάθαρη είναι η απογοήτευση των αθλητριών και των αθλητών με τις αποφάσεις της πολιτείας για την απαγόρευση εισόδου της συντριπτικής πλειοψηφείας από αυτές και αυτούς στα στάδια. Η Λεοντία Καλλένου είναι μια από τις αθλήτριες που εκπροσώπησαν την Κύπρο στους περασμένους Ολυμπιακούς και φέτος προετοιμάζεται για να βρεθεί ξανά μαζί με την εθνική μας στην Ολυμπιάδα του Τόκιο, ωστόσο εξαιτίας των νέω μέτρων, δεν μπορεί να χρησιμοποιήσει τις αθλητικές εγκαταστάσεις και να προπονηθεί σωστά.

Στο κείμενο που ακολουθεί η ίδια εκφράζει το παράπονο και τους προβληματισμούς της για αυτή την κατάσταση.

“Όλοι εμείς οι αθλητές του στίβου που με τόσο πάθος αφιερώνουμε τη ζωή μας στον αθλητισμό, τι εισπράττουμε στο τέλος της ημέρας;

Η λίστα με τους αθλητές και αθλήτριες που έχουν δικαίωμα εισόδου στις αθλητικές εγκαταστάσεις περιλαμβάνει μόνο 21 ονόματα σε όλη την Κύπρο ενώ ομάδες Α’, Β’ και Γ’ κατηγορίας δικαιούνται να κάνουν προπονήσεις. Έχουμε πλήρη επίγνωση του τι συμβαίνει γύρω μας και μπορούμε να τηρήσουμε με υπευθυνότητα τους κανονισμούς του Υπουργείου Υγείας. Άλλωστε ο στίβος είναι ατομικό άθλημα και το ρίσκο έκθεσης στον ιό Covid -19 είναι μικρότερο σε αντίθεση με άλλα ομαδικά αθλήματα.

Οι διακρίσεις είναι ολοφάνερες και νιώθουμε λες και είμαστε παιδιά ενός κατώτερου Θεού…

Πώς δίνουμε κίνητρο στα νέα παιδιά να συνεχίσουν τον στίβο όταν οι πόρτες είναι κλειστές με λουκέτο; Τα παιδιά της εθνικής ομάδας αύριο θα κληθούν να αγωνιστούν για το καλό της Κύπρου αλλά σήμερα βρίσκονται έξω από τα γήπεδα. Εμείς ξέρετε δεν μπορούμε να δουλέψουμε από το σπίτι και όσο μένουν οι αθλητές/τριες έξω από τα στάδια ο αθλητισμός θα συνεχίσει να πλήττεται ανεπανόρθωτα.

Με αυτές τις αποφάσεις μένουν εκτός σταδίου αθλητές/τριες που εκπροσώπησαν την Κύπρο σε Ολυμπιακούς, Παγκόσμιους και άλλους μεγάλους αγώνες και το μόνο που βιώνουν είναι την απόρριψη.

Αναρωτιέμαι πόσους τέτοιους αθλητές έχουμε στην Κύπρο και κάποιοι επιλέγουν να τους αντιμετωπίζουν έτσι…

Ως αθλήτρια που εκπροσώπησα τη χώρα μου στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Ρίο ντε Τζανέιρο το 2016 αλλά και ως εκπρόσωπος των αθλητών της τεχνικής επιτροπής της Κυπριακής Ομοσπονδίας Στίβου, θέλω να εκφράσω τη δυσαρέσκεια μου και την πλήρη απογοήτευση μου για τις αποφάσεις που παίρνουν οι αρμόδιοι.

Βλέπω με μεγάλη μου λύπη ότι βάζετε εμπόδια στο δρόμο μας αντί να είστε δίπλα μας και να διευκολύνετε τη θέση μας.

Δεν ζητούμε ειδική μεταχείριση αλλά ΙΣΟΤΗΤΑ.

But this is Cyprus I guess.…”