«Σπάει» το ταμπού της αλλαγής προπονητή στη Κύπρο

Ένα ζήτημα νοοτροπίας, το οποίο εδώ και χρόνια εμπόδιζε πολλές συνεργασίες μεταξύ αθλητών και προπονητών στη Κύπρο φαίνεται να αρχίζει να λύνεται.

Λόγω της στενής κυπριακής κοινωνίας και της συντηρητικής νοοτροπίας που επικρατούσε στο νησί τα τελευταία χρόνια, φάνταζε αδύνατο ένας αθλητής να αλλάξει (εντός Κύπρου) προπονητική στέγη και να μεταφερθεί σε άλλο προπονητικό γκρουπ. Την ίδια ώρα κάτι τέτοιο στην Ελλάδα και στο εξωτερικό μοιάζει (και είναι) απόλυτα φυσιολογικό και δεν δημιουργεί καμία ίντρικα και παρεξήγηση.

Άνθρωποι είμαστε! Δοκιμαζόμαστε και πειραματιζόμαστε! Όπως όλες οι ανθρώπινες σχέσεις, με κάποιους ταιριάζουμε περισσότερο και με άλλους λιγότερο. Έτσι, και οι σχέσεις μεταξύ προπονητών και αθλητών. Εννοείται, πως πάντα θα υπάρχουν οι εξαιρέσεις και πάντα θα υπάρχουν διαφορές, εγωισμοί κι αμφιβολίες μεταξύ αθλητών και προπονητών.

Το ζήτημα είναι ότι ο στόχος είναι κοινός και σημαδεύει στο να γινόμαστε καλύτεροι, να βελτιωνόμαστε και να τοποθετούμε τους εαυτούς μας και το άθλημα όσο το δυνατόν ψηλότερα.