Υπέρ ή κατά του ranking list;

Από το καλοκαίρι του 2019 η Παγκόσμια Ομοσπονδία Στίβου εισήγαγε στη ζωή των αθλητών την παγκόσμια κατάταξη ή world ranking, όπως είναι ευρέως γνωστή.

Στην προσπάθειά της να «υποχρεώσει» τους αθλητές να λαμβάνουν μέρος σε περισσότερους αγώνες μέσα στη χρονιά και να μην επικεντρώνονται απλώς στην επίτευξη ενός ορίου και ακολούθως στη συμμετοχή στη μεγάλη διοργάνωση που προκρίθηκαν, η Παγκόσμια Ομοσπονδία φρόντισε να δώσει ένα επιπρόσθετο κίνητρο για ευρύτερη αγωνιστική παρουσία στη διάρκεια της σεζόν.

Επιπλέον, έκανε πολύ πιο δύσκολα τα όρια για εξασφάλιση απευθείας πρόκρισης για τις δύο μεγάλες διοργανώσεις που ισχύει το world ranking, που είναι οι Ολυμπιακοί Αγώνες και τα Παγκόσμια Πρωταθλήματα, ακριβώς για να μπορέσει να χρησιμοποιήσει την παγκόσμια κατάταξη.

Έτσι, αφού κατηγοριοποίησε τις πάρα πολλές διοργανώσεις που υπάρχουν στον στίβο σε μια αγωνιστική χρονιά, έθεσε τη μέθοδο βαθμολόγησης των αθλητών. Σε κάθε διεθνή διοργάνωση και στα εθνικά πρωταθλήματα, η κάθε επίδοση του αθλητή θα βαθμολογείται σύμφωνα με το «ουγγρικό σύστημα αξιολόγησης», το οποίο εφηύρε ο Βούλγαρος Μπόζινταρ Σπίριεφ το 1979. Οι επιδόσεις θα πρέπει να εμπίπτουν στους κανόνες της Παγκόσμιας Ομοσπονδίας και να πραγματοποιούνται υπό κανονικές συνθήκες. Δεύτερο μέτρο στη βαθμολόγηση, είναι η θέση που θα καταλάβει ο κάθε αθλητής στη συγκεκριμένη διοργάνωση. Κάθε διοργάνωση έχει τη δική της βαθμολογική αξία και άρα κάθε θέση παίρνει διαφορετικούς βαθμούς αναλόγως επιπέδου. Έτσι, προστίθενται οι βαθμοί που παίρνει ένας αθλητής με την επίδοσή του (Result Score), με τη θέση που κατέλαβε (Placing Score) και βγαίνει το σύνολο των βαθμών που κατέκτησε κάποιος σε μία διοργάνωση (Performance Score = Result Score + Placing Score).

Τώρα, οι βαθμοί που καταγράφονται στην παγκόσμια κατάταξη δεν είναι από μία και μόνο διοργάνωση, αλλά από πέντε. Δηλαδή, σε όσες διοργανώσεις και να λάβει μέρος ένας αθλητής στη διάρκεια της σεζόν, λαμβάνονται υπόψη για την παγκόσμια κατάταξη μόνο οι πέντε καλύτερές του εμφανίσεις. Και είναι λογικό πως η συμμετοχή σε μεγαλύτερες διοργανώσεις θα δώσει την ευκαιρία σε κάθε αθλητή για περισσότερο βαθμολογικό κέρδος. Αφού προστεθούν οι πέντε καλύτερες συνολικά αποδόσεις ενός αθλητή, βγάζουν στη συνέχεια τον μέσο όρο, που είναι αυτός που αναγράφεται δίπλα από το όνομα του καθενός στην παγκόσμια κατάταξη. Σημειώνουμε ότι, σε περίπτωση επίτευξης παγκοσμίου ρεκόρ, τότε αυτό πριμοδοτείται στο μέσο όρο βαθμών του αθλητή, για να τον ανεβάσει περισσότερο. Το παγκόσμιο ρεκόρ σε μεγάλη διοργάνωση πριμοδοτείται με 20 βαθμούς και η ισοφάρισή του με 10. Σε μικρότερες διοργανώσεις το παγκόσμιο ρεκόρ δίνει άλλους 10 βαθμούς στον αθλητή και 5 για την ισοφάριση.